Fizjonomika to umiejętność poznawania charakteru człowieka z rysów i wyrazu twarzy. W tradycji wróżbiarskiej oznacza także interpretowanie cech zewnętrznych danej osoby w celu przepowiedzenia jej przyszłości – tak jakby przyszłość była zawarta w nas samych. Pokrewną sztuką jest frenologia, czyli umiejętność „czytania” ludzkiej czaszki. Do działu fizjonomiki zalicza się również chiromancję, czyli czytanie z dłoni.
Z historii fizjonomiki
Sztuka ta była znana już w bardzo odległej przeszłości. Grecy szczególnie upodobali sobie fizjonomikę i wykorzystywali ją do oceny charakteru człowieka oraz jego predyspozycji do objęcia wysokiego urzędu. Pierwszym badaczem, który na poważnie zainteresował się fizjonomiką, był Giovanni Battista della Porta. Później szwajcarski duchowny Johann Kaspar Lavater stworzył swój słynny traktat o fizjonomice.
Twarz jako maska
Wrażenie, jakie odnosimy, obserwując twarz, zależy od jej kształtu i wyrazu. Ocena charakteru na podstawie rysów twarzy jest jednak zadaniem skomplikowanym, ponieważ każdy z nas w jakimś stopniu się maskuje – często podświadomie. Wykształcenie i wychowanie mają wielki wpływ na wyraz naszej twarzy oraz na to, jakie uczucia w sobie tłumimy.
Dlatego podczas interpretowania rysów twarzy nie należy brać pod uwagę wyłącznie tego, co widać. Trzeba ocenić również czynniki skrywane oraz stopień naturalności lub sztuczności obrazu. Już w starożytności fizjonomiści sformułowali reguły, którymi należy się kierować, by uzyskać właściwą interpretację. Przedmiotem fizjonomiki nie jest przy tym tylko twarz, lecz cała postawa ciała.
Kąt twarzy i budowa czaszki
W fizjonomice porównuje się kształt głowy za pomocą wskaźnika – linii. Mierzy się kąt tworzony przez płaszczyznę poziomą i linię styczną do czoła i szczęki. W ten sposób wyróżniono odmiany kąta twarzy, określane jako m.in. namiętny, etyczny, dominujący, intelektualny, słaby czy zdegenerowany. Wyróżniono też trzy rodzaje budowy czaszki: głowę długą, normalną i szeroką.
Rozróżniając typy twarzy i czaszki, należy zwrócić uwagę na kwestie zdrowotne. Niektóre obrzęki, wytrzeszcz oczu czy zahamowanie wzrostu są wynikiem problemów ze zdrowiem, a nie cechą charakteru.
Fizjonomika zajmuje się badaniem i analizowaniem cech fizycznych danej osoby, przypisywaniem im odpowiednich cech charakteru oraz określaniem czynników korzystnych i niekorzystnych. Niewiele osób się nią zajmuje, ponieważ interpretacja twarzy i ciała jest trudna. Nie wystarczy nauczyć się typów i podziałów – trzeba też uruchomić intuicję, by trafnie określić cechy danego człowieka.
Chiromancja – sztuka czytania dłoni
Chiromancja to bardzo stara sztuka przepowiadania przyszłości i odczytywania ludzkiego charakteru, uprawiana już około 50 wieków temu na Wschodzie. Ceniono ją w Grecji, Indiach, Chinach, Syrii i Egipcie. Jej założenia z czasem ujęto w zasady i reguły postępowania. Jedną z pierwszych drukowanych ksiąg był niemiecki traktat o chiromancji autorstwa Hartlieba z 1448 roku.
W średniowieczu chiromancja straciła na popularności, lecz w XIX wieku odżyła za sprawą dwóch badaczy – d’Arpentigny’ego i Desbarrolles’a. Początkowo zajmowano się wiedzą o dłoni, czyli oceną charakteru na podstawie jej kształtu i wyglądu, a dopiero potem zaczęto wróżyć i przepowiadać przyszłość na podstawie linii dłoni.
Chiromancja czerpała z bogatych zasobów astrologii – posługiwano się znakami, które pozwalały powiązać linie dłoni z systemem astrologicznym. Podobnie jak inne metody wróżbiarskie była krytykowana i potępiana przez Kościół katolicki. Przez wieki wiedza o czytaniu z dłoni była rozbudowywana i dziś tworzy rozległy system myślowy. Istnieje wiele szkół chiromancji, w tym europejska i chińska.
Typy dłoni, palce i paznokcie
Na dłoni odczytuje się linie, wzgórki oraz tak zwane linie dat. Tradycja wyróżnia siedem typów dłoni:
- elementarną,
- łopatkowatą,
- stożkowatą,
- kwadratową,
- sękatą,
- szpiczastą,
- mieszaną.
Znaczenie mają także palce, którym przypisuje się różne typy, oraz paznokcie – niemniej ważne w interpretacji charakteru człowieka.
Jak przebiega odczyt
Aby interpretować los z dłoni, należy przyjrzeć się obu rękom. Zwykle aktywną ręką jest prawa i od niej zaczyna się badanie; u osób leworęcznych zaczyna się od lewej. Najpierw kwalifikuje się dłoń do jednej z siedmiu grup, następnie bada się kciuk i palce pod kątem ich gibkości. Po odwróceniu ręki wnętrzem do góry przygląda się liniom i wzgórkom. Według tradycji ręka aktywna odzwierciedla prawdziwy charakter i przeznaczenie człowieka, a na drugiej, pasywnej, widać los, który go czeka.
Przy czytaniu z ręki należy unikać pochopnych sądów. Jeśli chiromanta dostrzega w dłoni zapowiedź trudności, musi umieć odpowiednio ubrać w słowa niemiłe kwestie.
Jednym z najbardziej znanych chiromantów na świecie był Cheiro, który zadziwiał współczesnych w XX wieku. Czerpał inspirację nie tylko ze swoich zdolności mediumistycznych, lecz także z dawnych ksiąg indyjskich. Zdobył ogromną wiedzę na temat chiromancji i wykorzystywał ją do przepowiadania przyszłości.
Tekst pochodzi z archiwum naszych serwisów ezoterycznych. Autorami są astrolodzy i ezoterycy współpracujący z naszą redakcją; dla HOROSCOP.SPACE tekst został zredagowany i uaktualniony. © Wszelkie prawa zastrzeżone.
