Znaki zodiaku nie wzięły się znikąd. Za każdym z nich stoją tysiące lat obserwacji nieba, mity starożytnych ludów i symbole obecne w wielkich religiach świata. Astrologowie łączą też znaki z tzw. erami astrologicznymi – długimi epokami, w których punkt równonocy wiosennej przesuwa się na tle kolejnych gwiazdozbiorów. Oto najciekawsze mity i legendy związane z dwunastoma znakami.
Baran – symbol ofiary i odrodzenia
W basenie Morza Śródziemnego od II tysiąclecia p.n.e. rozwijała się kultura grecka, a w jej mitach ważne miejsce zajmuje baran o złotym runie, po którego wyruszyli Argonauci. To właśnie z nim tradycja wiąże gwiazdozbiór Barana.
Młody baranek zajmuje też szczególną pozycję w wielu religiach. Jest symbolem niewinności i zwycięstwa nad złem osiągniętego za cenę ofiary. Izraelici co roku składali w ofierze baranka na pamiątkę wyjścia z niewoli egipskiej, a w chrześcijaństwie Baranek Boży stał się symbolem Chrystusa i odkupienia – jego rola w tej tradycji jest niezwykle istotna.
Byk – święte zwierzę starożytnych
Era Byka przypadała według astrologów na lata ok. 4000–2000 p.n.e. To czas, w którym Egipcjanie wznosili swoje potężne świątynie. W Mezopotamii wierzono, że wola bogów jest zapisana na niebie. Asyryjsko-babiloński bóg pogody Adad bywał przedstawiany jako byk, a w pierwszym dniu nowego roku kapłani składali w ofierze białego byka.
W postaci byka czczono także egipskiego Apisa – pierwotnie boga płodności, później łączonego z Ozyrysem jako Ozyrys-Apis, związanego z zaświatami. W byka zamienił się również grecki Zeus, by uwieść i porwać fenicką królewnę Europę. W azjatyckiej legendzie, gdy Budda wezwał do siebie wszystkie zwierzęta, przybyło tylko dwanaście gatunków, a bawół (byk) zjawił się jako drugi, zaraz po szczurze – stąd jego miejsce w chińskim zodiaku.
Bliźnięta – Kastor i Polluks
Era Bliźniąt przypadała na lata ok. 6000–4000 p.n.e. Epokę tę łączy się z rozwojem kontaktów między ludami, rozwojem intelektualnym i początkami pisma.
Według Greków dwie najjaśniejsze gwiazdy gwiazdozbioru Bliźniąt (łac. Gemini) to Kastor i Polideukes (Polluks) – bracia bliźniacy zwani Dioskurami, herosi, synowie Zeusa i Ledy. W dawnych czasach narodziny bliźniąt uważano za znak boskiej ingerencji, a ludy celtyckie wyróżniały bliźnięta, czyniąc je bohaterami ważnych wydarzeń. Bliźnięta od zawsze uosabiały dualizm i zmaganie przeciwieństw – stąd astrologiczne przekonanie, że znak ten tłumaczy sprzeczności tkwiące w jednej osobowości.
Rak – życie pod ochronnym pancerzem
Era Raka przypadała na lata ok. 8000–6000 p.n.e. Ludzie poprawiali wówczas warunki życia, osiedlali się w wygodniejszych miejscach i coraz lepiej organizowali wspólnoty. Rak ukryty w skorupie symbolizuje życie w pewnej izolacji od świata zewnętrznego i potrzebę bezpiecznego schronienia.
W Indiach gwiazdozbiór Raka wiązano z przesileniem letnim, po którym Słońce zaczyna obniżać swoją drogę na niebie. Znakiem Raka włada Księżyc – od pradawnych czasów pani nocy, patronka macierzyństwa i płodności, która rządzi przypływami i odpływami mórz. Na Melanezji przypisywano mu moc dawania płodności i tajemną wiedzę.
Lew – królewska moc Słońca
Od najdawniejszych czasów ludzie patrzyli na lwy z podziwem i szacunkiem – ich wizerunki pojawiają się już w malowidłach sprzed około 20 tysięcy lat. Słoneczna siła lwa leży u podstaw wielu legend i mitów. Lew i Słońce tworzą nierozłączną parę, a z tą symboliką łączą się postacie takie jak grecki Herakles (który pokonał lwa nemejskiego), Apollo czy bóg Słońca Helios.
Wiele religii zwraca uwagę na lwa jako króla zwierząt, symbol władzy królewskiej i uosobienie odwagi. Na Dalekim Wschodzie lew bywa porównywany do dobrego smoka odpędzającego złe moce. Wspomina o nim także Stary Testament – w Księdze Królewskiej lwy zdobią tron Salomona.
Panna – bogini matka
Znak Panny tradycja łączy z postaciami wielkich bogiń. Jedną z najważniejszych jest egipska Izyda – bogini ogniska domowego i macierzyństwa, najsłynniejsze z żeńskich bóstw starożytności, czczone daleko poza Egiptem. Według mitu Izyda zmusiła najwyższego boga Re, by wyjawił jej swoje prawdziwe imię, będące źródłem jego mocy, i w ten sposób zyskała władzę nad światem. Czczono ją jako matkę i żywicielkę, uosobienie natury, panią ziemi i wszystkich jej dzieci.
Waga – symbol równowagi i sprawiedliwości
Dwa razy w roku, gdy Słońce staje nad równikiem, dzień zrównuje się z nocą. Wejście Słońca w znak Wagi, około 23 września, rozpoczyna jesienną równonoc – nic dziwnego, że znak ten stał się symbolem równowagi.
Zawsze i wszędzie wagę wiązano ze sprawiedliwością, dobrym prawem i dążeniem do prawdy. Widnieje w wielu symbolach i herbach, a jako symbol sądu ostatecznego pojawia się zarówno w Biblii, jak i w Koranie. W starożytnym Egipcie na szalach wagi ważono serce zmarłego, sprawdzając jego prawość.
Skorpion – moc życia i śmierci
W mitach i legendach starożytnego Egiptu skorpion zajmuje szczególne miejsce. Przypisywano mu nadprzyrodzoną moc, wspominają o nim święte teksty hieroglificzne, a jego wizerunek wiązano z władzą jednego z najwcześniejszych władców, znanego jako Król Skorpion. W Mezopotamii, w kręgu legend o Gilgameszu, pojawia się motyw ludzi-skorpionów strzegących bram, za którymi wschodzi Słońce.
Skorpion jest symbolem ziemi – naturalnego przeciwieństwa nieba. Uosabia czarodziejską moc, siłę witalną i zabójczą zarazem, a także dążenie do indywidualizmu i przemiany.
Strzelec – centaur z łukiem
Zodiak przedstawia Strzelca jako centaura – istotę o górnej połowie ciała człowieka i dolnej konia, co daje mu podwójną siłę. W mitologii greckiej ród centaurów wywodzi się od Iksjona, który usiłował uwieść Herę, małżonkę Zeusa. Zeus podsunął mu obłok w kształcie swojej żony, a z tego związku narodzili się centaurowie – dzikie istoty, które według mitów nie oglądały się na prawa i obyczaje. Gwiazdozbiór Strzelca łączy się jednak częściej z mądrym centaurem Chironem, nauczycielem herosów.
Szczególne znaczenie ma atrybut Strzelca – łuk i strzała. Według indyjskich tekstów łuk jest królewską bronią, powierzaną wojownikom, którzy mają chronić wspólnotę, a strzała towarzyszy każdej walce i każdemu dążeniu do celu.
Koziorożec – koza z rybim ogonem
Koziorożec bywa przedstawiany jako istota o przedniej części kozła i rybim ogonie. Starożytna Grecja łączyła go z postaciami bóstw morskich, a także z bogiem Panem – półczłowiekiem, półkozłem, opiekunem stad i pasterzy, który według mitu, uciekając przed potworem Tyfonem, skoczył do wody i zyskał rybi ogon. Kozioł był też ważnym zwierzęciem ofiarnym – w Starym Testamencie znajdujemy wzmianki o kozłach składanych w ofierze całopalnej oraz o kozle ofiarnym, na którego symbolicznie przenoszono winy ludu.
Wodnik – nosiciel wody i nowej ery
Według astrologów era Wodnika, przypadająca na lata ok. 2000–4000 n.e., otwiera epokę wielkich przemian, które mają wprowadzić człowieka w nowy etap jego istnienia.
Tradycyjnym symbolem Wodnika jest Ganimedes – piękny młodzieniec porwany na Olimp przez orła Zeusa, który napełniał bogom puchary nektarem, a potem został przeniesiony między gwiazdy jako gwiazdozbiór Wodnika. Wodnik bywa też przedstawiany jako pogodny, dojrzały duchowo człowiek niosący jeden lub dwa dzbany. Wylewana przez niego woda z niebiańskiego źródła oczyszcza wszystko, odnawia idee i skłania do przewartościowania starych poglądów oraz poszukiwania nowej prawdy.
Ryby – delfiny Posejdona
Według jednej z opowieści bóg mórz Posejdon (rzymski Neptun) upodobał sobie nereidę Amfitrytę. Ta jednak nie chciała go poślubić i ukryła się w morskich głębinach. Odnalazł ją i przekonał do małżeństwa delfin, a Posejdon w dowód wdzięczności umieścił go na niebie. Inna grecka legenda mówi o Afrodycie i Erosie, którzy uciekając przed Tyfonem, zamienili się w ryby połączone wstęgą – stąd dwie ryby w symbolu znaku.
Początek ery Ryb łączy się z narodzinami Chrystusa. Ryba stała się jednym z najstarszych symboli chrześcijan, a samego Chrystusa i apostołów przedstawiano jako „rybaków ludzi”. Od dawna ryba symbolizuje też regenerację i odrodzenie.
Pierwsza publikacja: 1 grudnia 2010. Autorami są astrolodzy i ezoterycy współpracujący z naszą redakcją; dla HOROSCOP.SPACE tekst został zredagowany i uaktualniony. © Wszelkie prawa zastrzeżone.
