Halloween, kökenini Kelt bayramı Samhain’den ve İngilizcede All Hallows’ Eve denen Azizler Günü arifesinden alan bir bayramdır. 19. yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri’nde coşkuyla kutlanmaya başlandı.
Halloween başından beri öbür dünyayla – hayaletlerle, hortlaklarla, hayaletimsi görüntülerle, kurukafalarla – ve aynı zamanda kara büyüyle, cadılarla ve korkuyla ilişkilendirilmiştir. İçi oyulmuş, içinde ışık yanan insan kafası biçimindeki balkabağı, zamanla biraz da mizahi bir boyut kazanmaya başlayan bu büyülü dönemin en tipik simgesidir. İnsanlar cadı ve hayalet kılığına girmeye başladı. Kostüm giyip kapı kapı dolaşarak şeker toplayan çocuklar geleneği – yalnızca Amerika Birleşik Devletleri’nde değil – giderek yaygınlaştı. Katolik Kilisesi’nde ise bu dönemin bambaşka bir niteliği vardır: Azizler Günü ve Ölüler Günü, ciddi ve derin düşüncelerle dolu günlerdir. Yine de geleneksel âdetlerin giderek geçmişin gölgesinde kalıp yerini Amerikanlaşmış ve ticarileşmiş eğlencelere bıraktığı giderek daha sık göze çarpıyor.
Fallar, oyunlar ve çeşitli tuhaf âdetler Halloween’in ayrılmaz parçalarıdır. En popüler oyunlar arasında suda yüzen elmaları dişlerle yakalamak ve iplere asılı meyveleri ve kurabiyeleri el kullanmadan yemek yer alır.
Fallar çoğu zaman bu bayramın eğlenceli bir parçasıdır, ama bazıları gerçekten ürkütücü olabilir. Bunlardan biri, genç kızların karanlık odalarda aynaların karşısına oturması geleneğidir. Kız, aynada müstakbel kocasının yüzü belirene kadar aynaya bakmalıdır. Fala göre aynadaki yansımada bir kurukafa belirirse kadın bir yıl içinde ölecektir.
