Bir zamanlar dört element, falcılık sanatının dört türünün temelini oluşturuyordu. Piromansi, aeromansi, jeomansi ve hidromansinin yanı sıra başka ilginç fal yöntemleri de geliştirildi.
Falcılar akla kristal küreyle gelir. Bu fal yöntemine kristalomansi adı verildi. Kehanet sanatının özellikle tuhaf ve batıl inançlı yüzünü göstermek isteyen, bunu kristal küreye bakan bir falcı imgesiyle yapar.
Küreden okumanın durugörüyle çok ortak yanı vardır; falcı küreye odaklanarak bilinçaltının derinliklerine inebilir.
Kilise elbette kristalomansiyi reddetti ve kilise otoriteleri ona ağır cezalar koydu. Buna rağmen rahipler tedavi amacıyla kullanılan değerli taşları kutsadı.
Bir zamanlar çok bilinen ve yaygın olan bir başka yöntem de ölüler aracılığıyla fal bakmaktı, yani nekromansi.
Tarihin başlangıcından beri insanlar ölülerin ruhlarının gelecek hakkında bilgiye sahip olduğuna inandı. Bu inançtan bir fal yöntemi, yani nekromansi gelişti. Yunanistan’da insanlar mezarların yanına uzanır, kâhinler büyülerle ruhlarla bağlantı kurmaya çalışırdı.
Bazı şamanlar ölüleri hayata döndürmek istiyordu.
Daha hoş bir başka fal yöntemi ise kuşları gözlemlemeye dayanan ornitomansiydi. Kuşların davranışları, uçuşları ve çıkardıkları sesler bu amaçla kullanılırdı.
Özellikle Aziz Andreas gecesi (andrzejki) popüler olan bir yöntem de kurşun yerine balmumu dökmektir. Balmumu dökme aslen Türkiye’den gelir. Ortaya çıkan simge, balmumundan oluşan işaret, gelecekteki olayları öngörmeye yarar.
Zamanla bugün çok iyi bildiğimiz daha gelişmiş fal sistemleri oluşturuldu; örneğin kartomansi, yani kartlarla fal, astroloji, I Ching, runlar ve numeroloji.
Sayısız gizemli uygulama her şeyden önce insandaki geleceğin bilmecelerini çözme ihtiyacının ne kadar güçlü olduğunu gösterir.
Yorumlanabilen her olgu bilinçaltındaki bilgiyle bağlantı kurmaya yarayabilir. Bu yüzden her biri en iyisi olduğunu iddia eden pek çok fal yöntemi ortaya çıkabildi.
