Bir yazı sistemi olan runlar muhtemelen MS 2. yüzyıldan kalmadır. Ezoterik geleneğe göre runlar ilk başta geleceği öngörmeye yaramış, ancak daha sonra bir tür yazı olarak kullanılmıştır (tarihçiler ise onları her şeyden önce bir alfabe olarak görür). Yine de en çok büyüsel özellikleriyle tanınırlar. Bilinen en eski run alfabesi 24 işaretten oluşur. Bu işaretler sekizer runluk üç gruba ayrılmıştı. Her run belirli bir sesin yanı sıra kendi içinde büyüsel bir anlam taşır ve İskandinav mitolojisinden farklı bir tanrıya bağlıdır. Runlar zamansız fikirleri temsil eder ve insanın aydınlanma ve bilgi arayışının anahtarıdır.
Runların bir kehanet aracı olarak işe yaraması için soruların net bir şekilde sorulması gerekir. En iyisi, tek bir konuyu ilgilendiren sorulardır. Ayrıca büyülü simgelerin dizilişini geniş bir bakışla yorumlamayı öğrenmek gerekir. Runlarla fal bakmak kolay bir iş değildir. Runlar kehanetten çok büyü uygulamalarında kullanılır.
Runlar çoğunlukla taşların üzerine boyanırdı; bugün de bu yöntem kullanılıyor, ancak ezoterik dükkânlarda giderek daha sık kart biçiminde runlara da rastlanıyor.
Runlar düz ve ters konumda okunur. Geçmişi ya da olayların arka planını gösteren taşlar veya kartlar önce okunmalıdır. Yan yana duran iki taşın anlamları birbirini tamamlar. Simgeledikleri güçler birlikte ve muhtemelen aynı anda etki gösterecektir. Runları doğru okumak için onları genel geçer biçimde yorumlamak yerine, seni çevreleyen pratik durumlarla ustaca ilişkilendirmek gerekir. İşte bazı runların anlamları:
Nyd/Nauthiz – zorunluluk, ihtiyaç, yiyecek, güvenlik
Is/Isa – durgunluk, duraklama, gecikme
Eh/Ehwaz – yolculuk, iş birliği, güven, ortaklık
Man/Mannaz – deneyim, iş birliği, topluluk, yardım, ilişkiler
Othel/Othila – aidiyet, topluluk, aile, birlik, mülkiyet
- Wyrd – boş run; modern setlerde 25. runu oluşturur (20. yüzyılda eklenmiştir). Kaderi, bilinmeyeni ifade eder ve hiçbir tanrının himayesinde değildir.
