Levitasyon, nesnelerin, insanların ve hayvanların görünür hiçbir fiziksel araç olmadan havaya yükseldiği, süzüldüğü ya da döndüğü psikokinetik (PK) bir olgudur. Bu olgunun medyumlarda ve şamanlarda, transta, mistik vecd hâlinde ve cin çarpması durumlarında görüldüğü söylenir. Bu tür levitasyon vakaları kendiliğinden görünür; ruhsal ve büyüsel yollarda ilerlemiş kişilerin ise levitasyonlarını bilinçli olarak denetleyebildiği söylenir.
Levitasyonun birkaç belirgin özelliği vardır. Olgu birkaç dakikadan birkaç saate kadar sürebilir. Genellikle büyük bir yoğunlaşma ya da trans hâli gerektirir. Levitasyon sırasında birinin dokunduğu fiziksel medyum genellikle yere düşer. Azizlerin levitasyonuna çoğunlukla bedenin çevresinde ışıltılı bir ateş (yani aura) eşlik eder.
Hristiyanlıkta ve İslam’da çok sayıda levitasyon vakası kaydedilmiştir. İlklerden biri MS 1. yüzyılda Büyücü Simon’du. Roma Katolik Kilisesi’nin azizleri arasında en ünlüsü, söylendiğine göre sık sık havaya yükselen Copertinolu Joseph’in (1603-1663) vakasıdır. Havada iki saatten fazla kalabildiği, bunu yaparken de çoğu zaman hafifçe inlediği de aktarılırdı.
Avilalı Azize Teresa, levitasyon yaşayan ve geniş çapta saygı gören bir başka azizeydi. Bunu vecd hâllerinde yaşadığını söylerdi. Tanıklardan biri (Rahibe Anna), Azize Teresa’nın yerden bir ayak yüksekliğe çıktığını ve yarım saatten fazla öyle kaldığını anlatmıştır.
Azize Teresa deneyimlerinden biri hakkında şöyle yazdı: “Bir parça direnmeye çalıştığımda, sanki ayaklarımın altındaki büyük bir güç beni yukarı kaldırıyormuş gibi geldi. Bunu karşılaştırabileceğim hiçbir şey bilmiyorum; ama diğer ruhsal ziyaretlerden çok daha şiddetliydi ve adeta ezilmiş gibiydim.” (Evelyn Underhill, “Mistisizm”, 1955)
Azize Teresa bundan çok korktuğunu ama denetlemek için hiçbir şey yapamadığını söylerdi. Bilincini kaybetmiyor, ama havaya kaldırıldığını biliyordu.
20. yüzyılın başında Passionist tarikatıyla bağlantılı mistik Gemma Galgani levitasyon yaşadı ve havada süzüldü.
Benzer olgular Hinduizmde ve Budizmde de anlatılmıştır. Büyük Tibetli yogi Milarepa’nın (geleneğe göre 11. ve 12. yüzyılların geçişinde yaşamış) uykuda levitasyon yeteneği de dahil olmak üzere pek çok okült güce sahip olduğu söylenir.
Hindistan’da Brahmanların ve fakirlerin de benzer işler başardığı söylenir. Japon ninjaların da benzer yeteneklere sahip olduğu rivayet edilir.
Doğu kültüründe levitasyon:
Levitasyona gizli nefes ve görselleştirme teknikleri sayesinde ulaşılır. Bu teknikler ‘prana’, ‘chi’ ya da ‘ki’ gibi farklı adlarla anılan evrensel yaşam gücünü harekete geçirir. 19. yüzyılda yaşamış Fransız yargıç Louis Jacolliot Doğu’yu dolaşmış ve okült deneyimleri hakkında yazmıştır. “Hindistan’da ve Eskilerde Okült Bilimler” (1884, 1971) adlı kitabında bir fakirin levitasyonunu anlatır.
Levitasyonun iyilikten mi kötülükten mi geldiği sorulabilir. Bu, levitasyon yaşayan kişiye bağlı gibi görünüyor. Büyücü Simon elverişsiz bir dönemde yargılandığı için levitasyonda şeytani güçlerden yararlandığı kabul edildi; Azize Teresa ise vecd hâllerinde ve Kutsal Ruh tarafından kutsanmışken levitasyon yaşadığı için olumlu görüldü. Orta Çağ’da levitasyonun kötülüğün bir tezahürü olduğu düşünülürdü. Bu olağanüstü olguların büyüden, perilerden, ruhlardan ya da iblislerden kaynaklandığı söylenirdi.
Günümüz vakalarında da levitasyon bazen şeytani güçlere (şeytan tarafından ele geçirilmeye) bağlanır: levitasyon yaşayan kişinin, varlığını bu şekilde gösteren kötü bir ruh tarafından ele geçirildiği düşünülür. Bu ruh yatakları, masaları, sandalyeleri ve diğer nesneleri hareket ettirir; bunlar havaya kalkar ve uçar – çoğu zaman da şeytan çıkarıcıya ya da yardımcısına doğru yönelir.
1906’da Clara Germana Cele vakası anlatıldı: Güney Afrika’da bir okulda okuyan on altı yaşındaki kız öğrencinin bir iblis tarafından ele geçirildiği iddia ediliyordu. Beş ayak yüksekliğe, bazen dikey, bazen yatay konumda yükseliyordu. Üzerine kutsal su serpildiğinde iblis onu terk etti. Bu, kızın şeytan tarafından ele geçirildiğinin çok güvenilir bir kanıtı sayıldı.
En ünlü medyum Daniel Dunglas Home’dur. 1868’de bir evde bir pencereden dışarı uçtuğu, havada süzüldüğü ve başka bir pencereden aynı binaya geri döndüğü görüldü. Transtaydı ama bilinci yerindeydi; sonradan levitasyon sırasındaki duygularını anlattı.
Diğerlerinin yanı sıra ayaklarında bir “elektrik itkisi” hissettiğini anlattı. Elleri kaskatı kesilip başının üzerine kalkıyordu, sanki onu yukarı kaldıran görünmez bir gücü yakalıyormuş gibi. Mobilyaları ve diğer nesneleri de havaya kaldırıyordu.
Katolik Kilisesi onu bir büyücü sayarak aforoz etti. Ne var ki nesneleri kaldırmak için tel ve başka düzenekler kullanan diğer medyumların aksine hiçbir zaman hile yaparken yakalanmadı.
İtalyan Amedee Zuccarini, bir masanın yirmi ayak üzerinde levitasyon yaparken fotoğraflandı.
Levitasyonla ilgili kontrollü deneyler çok nadirdir. 1960’larda ve 1970’lerde araştırmacılar kontrollü koşullarda masaları havaya kaldırmayı başardı. Rus Nina Kulagina, küçük nesneleri avuçlarının arasında havaya kaldırırken fotoğraflandı.
Şüpheciler levitasyonu açıklamak için birkaç kuram ortaya attı: halüsinasyon, hipnoz ya da hile. Ancak bu kuramlar bütün vakaları açıklamıyor. En olası ve tatmin edici açıklama, başka, maddi olmayan bir gerçekliğe ait olup maddi dünyada kendini gösteren bir gücün varlığına dair Doğu kuramıdır.
Lotus pozisyonunda alçak sıçramalardan oluşan “yogik uçuş” tekniğini Transandantal Meditasyon (TM) uygulayıcıları geliştirdi. Bu teknik dünya çapında ün kazandı. Ancak bu tür yükselmenin kas gücüyle gerçekleştiği ve gerçek levitasyonla hiçbir ilgisi olmadığı ileri sürülür.
