Wiele dawnych zwyczajów, przesądów i wróżb związanych ze ślubem przetrwało do dziś. W różnych regionach Polski przestrzega się ich w nieco odmiennej formie, a każda społeczność ma własne wierzenia dotyczące tego wyjątkowego dnia. Oto przegląd najpopularniejszych z nich – od wyboru daty, przez suknię i ceremonię, aż po przyjęcie weselne.
Jak wybrać pomyślną datę ślubu?
- Za niezbyt pomyślny czas na ślub uważa się Boże Narodzenie, karnawał i Wielkanoc.
- Szczególnie pomyślnymi miesiącami są czerwiec i wrzesień.
- Dobrze jest wyznaczyć ślub na dzień lub dwa dni po pełni Księżyca.
- Ważna jest także godzina – ceremonia powinna zaczynać się o pełnej godzinie, na przykład o 13:00 czy 15:00.
- Tradycyjnie najlepszym dniem na zaślubiny jest sobota.
- Za niepomyślne uchodzi zawieranie małżeństwa w miesiącach, w których nazwie nie ma litery „r”.
- Najbardziej pechowymi miesiącami na ślub mają być maj i listopad.
Pogoda w dniu ślubu
Aby małżeństwo było szczęśliwe, dzień ślubu powinien być słoneczny i ciepły. Jeśli ślub odbywa się zimą, dobrze wróży lekki mróz i śnieg. Na pogodę nie mamy wpływu, ale według przesądu burza i deszcz zapowiadają, że małżonkowie będą często napotykać trudności we wspólnym życiu. Na szczęście śpiew ptaków w dniu zaślubin ma zwiastować szczęśliwe życie.
Suknia i strój ślubny
Każda panna młoda powinna mieć w swoim stroju coś białego, coś niebieskiego, coś pożyczonego, coś nowego i coś starego. Biel oznacza czystość uczuć, kolor niebieski ma zapewniać wierność, rzecz pożyczona mówi o życzliwości nowej rodziny, nowa – o dostatku, a stara – o wsparciu bliskich w trudnych chwilach.
- Suknię ślubną najlepiej kupować lub wypożyczać w towarzystwie przyjaciółek albo mamy – nie z przyszłą teściową ani narzeczonym.
- Suknia nie powinna się rozpruć ani pobrudzić przed ślubem, bo to zła wróżba.
- Przyszła panna młoda nie powinna przeglądać się w lustrze w pełnym stroju ślubnym przed ceremonią.
- Nie należy pozwalać innej kobiecie przymierzać swojej sukni ślubnej – według przesądu taka osoba nigdy nie stanie na ślubnym kobiercu.
- Obrączek nie wolno przymierzać przed zaślubinami.
- Grosik lub kilka ziarenek ryżu w bucie panny młodej zapowiada dostatnie małżeństwo, a pieniądz w kieszeni pana młodego – że bez trudu utrzyma rodzinę.
- W dniu ślubu trzeba uważać, by niczego nie stłuc.
Przesądy podczas ceremonii
- Przekraczając próg kościoła, panna młoda powinna postawić najpierw prawą stopę.
- Upadek panny młodej w kościele uchodzi za złą wróżbę dla małżeństwa.
- Trzeba uważać, by obrączki nie upadły na podłogę – to również źle wróży.
- Jeśli panna młoda pomaga wsunąć obrączkę na palec pana młodego, oznacza to, że to ona będzie rządzić w domu.
- Obrączkę wkłada się na palec serdeczny; założenie jej na inny palec miało zapowiadać zdradę.
- Świece w kościele powinny palić się równo – zgaśnięcie świecy to zły znak.
- Przed ślubem nie powinno się płakać, ale w trakcie ceremonii panna młoda może płakać do woli – w małżeństwie nie będzie już miała powodów do łez.
- Po ceremonii mąż powinien złożyć na ustach żony gorący pocałunek.
- Złym znakiem jest zapomnienie przez pannę młodą ślubnej wiązanki.
- Panuje przesąd, że dziewczyna, która trzykrotnie będzie druhną, nigdy nie zostanie żoną.
- Wychodzącą z kościoła parę obsypuje się ryżem, monetami lub konfetti. Kto z małżonków zbierze więcej monet, ten będzie zarządzał domowymi finansami.
Przesądy na przyjęciu weselnym
- Rodzice witają młodą parę chlebem i solą. Następnie wznosi się toast, a puste kieliszki rzuca się za siebie – jeśli się nie rozbiją, małżeństwo ma czekać trudności.
- Pan młody powinien przenieść pannę młodą przez próg domu lub sali weselnej.
- Przy weselnym stole nie powinno zasiadać trzynaście osób.
- Pierwszy taniec należy do państwa młodych, a panna młoda nie powinna zaczynać go od lewej nogi.
- Nie wypada odmówić choćby kawałka tortu – według przesądu oznacza to złe życzenia wobec panny młodej.
Przesąd a dobra zabawa
Ślubne przesądy są barwną częścią naszej kultury i świetnym tematem do rozmów przy weselnym stole. Warto jednak traktować je z przymrużeniem oka – o szczęściu małżeństwa decydują przede wszystkim ludzie, ich uczucie i wzajemny szacunek, a nie pogoda czy nietłukący się kieliszek.